Potrzebne zmiany

Obecnie obowiązujący kodeks cywilny pochodzi z 23 kwietnia 1964 roku (wszedł w życie 1 stycznia 1965). Jest to zatem okres PRL. U podstaw wprowadzenia nowego kodeksu legły założenia charakterystyczne dla prawa socjalistycznego.

W poprzednim ustroju bowiem prawo cywilne było eliminowane, a własność państwowa (społeczna) stawiana przed prywatną.

Po roku 1989 w Polsce zaszły duże zmiany. Przeszliśmy od gospodarki centralnie-planowanej do kapitalizmu. Wprowadzono swobodę prowadzenia działalności gospodarczej i swobodę umów. To wszystko znalazło wyraz w kolejnych nowelizacjach kodeksu cywilnego. Nowy kodeks, dostosowany do nowej rzeczywistości jednak nigdy nie powstał.

Pamiętać trzeba również, że stosunki cywilnoprawne wykazują dużą dynamikę zmian, a niektóre polskie rozwiązania nie nadążają za nimi.

Od 2004 r. jesteśmy także członkami Unii Europejskiej, co również wpływa na prawo cywilne. Dyrektywy wspólnotowe w znacznej mierze kształtują polskie prawo. Najbardziej jest to widoczne przy regulacjach prokonsumenckich.

Co znajdzie się w nowym k.c.

Kodeks cywilny powinien być swoistą super ustawą. Muszą się w związku z tym znaleźć w niej prawie wszystkie przepisy prawa prywatnego.

Na pewno nie dojdzie do połączenia kodeksu cywilnego z kodeksem handlowym. Polskie doświadczenia prawne wskazują, że obydwie materie powinny być regulowane oddzielnie.

W skład nowego k.c. wejdzie najprawdopodobniej obecny kodeks rodzinny i opiekuńczy, oraz szereg ustaw szczególnych, tj. ustawa o własności lokali, ustawa o hipotece, ustawa o sprzedaży konsumenckiej, ustawa o kredycie konsumenckim.