Józefina została wprowadzona w miejsce anachronicznej jak na tamte czasy TerezjanyConstitutio Criminalis Theresiana). Terezjana została ustanowiona przez Marię Teresę w 1768 r. i czerpała szereg rozwiązań wprost z XVI-wiecznego Kodeksu karnego -Karoliny

Kodeks Józefa II był typowym przykładem kodyfikacji absolutyzmu oświeconego. Ogłoszony został w 1787 r. przez cesarza Józefa II, syna Marii Teresy.

Józefina zawierała wyłącznie przepisy prawa karnego materialnego. Kwestie procedury karnej regulowały inne przepisy (Ordynacja o postępowaniu karnym z 1788 r.)

Józefina składała się z 266 paragrafów i dzieliła na dwie części. Pierwsza poświęcona była przestępstwom a druga karom.

Kodeks realizował wiele postulatów humanitarnej doktryny prawa. Był pierwszym kodeksem, który kierował się zasadą nullum crimen sine lege (łac. nie ma przestępstwa bez ustawy). Jest to obecnie jedna z naczelnych zasad prawa karnego. Wyraża ją również polski kodeks karny z 1997 r.

Józefina obowiązywała do roku 1803, kiedy to cesarz Franciszek II wydał nowy kodeks karny, nazywany Franciscana. Kodeks ten wzorował się na Józefinie i powielał wiele jej rozwiązań.

Zobacz serwis: Kodeksy